Devran

Devran

Ya bir sabah ya bir akşam nefes durur vakit tamam
Diyemezsin “Ben gelemem!” çağırırlar seni, seni
Kimseye yâr değil dünya ömür kıscık bir rüya
Ak saçların son uykuya uyarırlar seni seni

Ya baharda ya bir güzün, ya zemheri ya da yazın,
Fayda vermez oğlun kızın, götürürler seni, seni
Yetirirler musallaya, varır eller son duaya,
Faniden dar-ı bekaya göçürürler seni, seni.

Vakit O’nun, varlık O’nun, sahibidir ilkin, sonun.
Kara toprak açar koynun, yatırırlar seni, seni
Yarım kalan her bir işin, sofranda ki tatlı aşın
Bir gün olur; yârin, eşin, unuturlar seni, seni…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir